|
Ik ben nog maar een uurtje wakker. Als ik dit post, waarschijnlijk twee uur (maak daar drie uur van). Ben ik daar trots op? Nee. Nog iets, eikels? Wat heb je dan gedaan vannacht, GDB? Wel, ik heb naar tv gekeken.
Een prachtige flatscreen tv heb ik. Het is één van m’n best aankopen ooit geweest, na m’n auto (Hyundai Matrix met front en side bars en een dakspoiler), m’n roestvrije Koga Miyata Distance en m’n Apple iMac met z’n gigantische monitor.
 Wat was op teevee, Gee Dee Bee? Een film. Met name Naked van Mike Leigh. In de film speelt de zwerver Johnny een hoofdrol. Ik dacht: ow, deze film houdt verband met m’n werk. Mijn grote baas heet immers ook Johnny en ook hij is vaak op de dool. Nadat ik ongeveer een half uur aan het kijken was realiseerde ik mij dat het om een andere sukkelaar ging.
Johnny is een cynische Mancunian die ervoor gekozen heeft in London rond te zwerven. Zwerven maakt hem niet gelukkig, het cynisme evenmin. Toch is ie gepassioneerd. Z’n passie is de haat: hij haat de wereld met zo veel vuur dat, mocht hij een huis gehad hebben, hij gemakkelijk zonder centrale verwarming had gekund.
 Na de film bekeek ik de nieuwsloop van de VRT. Tot Frank Deboosere op het scherm verscheen. Djee, ik haat de aanblik van Frank. Waarom, GDB? Omdat z’n handje te veel wappert. De weerman zit met een homoseksuele hand opgescheept. Waarom wijst niemand hem daar eens op? De bewegingen van z’n polleke irriteren mij tot het ergerlijke toe. Sluit een turbine aan op het handje van Frankske en je kan gerust de oude binnenstad van Brugge van stroom voorzien. Normaliter had ik het eersteklassevoetbal nog willen bekijken maar Franks wuifhand heeft mij van VRT verdreven.
Ergens op één van de PRIME zenders woedde een rockumentary van The Who. Nu heb ik nooit veel van muzak gehouden maar de mensen die de instrumenten bespelen interesseren mij. En heb je ervan genoten, GDB? Nee. De muzak van The Who werkte op m’n zenuwen, behalve de dolgedraaide hit My Generation. Wat heeft The Who op de wereld gezet buiten dat ene geniale basgitaardeuntje in My Generation? Niets toch?
 Wat me opviel was dat de rockers die hun gitaar tijdens iedere gig kapot ramden zo’n fatjes waren. Mods heette de beweging van hun volgelingen in de vorige eeuw. ‘Al ons geld ging naar kleren’ zei één van de peuten van The Who. Nou, als ik zoiets lees dan bedenk ik direct: go fuck yourself, wanker. Sorry voor de krachttaal maar anders weet ik het niet uit te drukken. Ik heb de indruk dat imago heel belangrijk is in de wereld van de muzak. Belachelijke wereld. Dan nog liever de wereld van De Post waar iedere simpele ziel zichzelf is en velen een uniform dragen. Is dit laatste een contradictio in terminis? Je ne le pense pas. Als je kledij gebruikt om uit te drukken wie je bent wil ik je niet eens leren kennen. Nè.
Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer gelijkenissen Johnny uit Naked met mij vertoont. Ik cultiveerde net zo’n snor en baard tot ik hen gisteren bijtrimde. En soms heb ook ik last van cynisme (NOT). Van ‘Synisme’ beschuldigde een collega mij trouwens op Facebook gisteren (een paar uur voor Naked werd uitgezonden).
Zou ik goed kunnen zwerven? Ik denk het wel. Ik heb een patent op onverzorgd uiterlijk, wandel graag, ben nieuwsgierig naar nieuwe straten en net gebouwde bruggen en bezit een gezonde dosis uithoudingsvermogen. Ik kan incasseren. Ik kan de koude goed verdragen. Ik kan een erg meelijwekkende snoet opzetten teneinde bedelinkomsten te genereren. Ik heb aanleg voor kunstjes en straattheater. Hell yeah, ik zou de vrijheid op de mond kussen!
Helaas pindakaas ben ik een grote huismus.
Muha.
 Het is al te veel dat ik straks even buiten moet om de kersverse kleine van m’n broer te bezoeken straks. (maar niet echt) (love you, Judith!) (love you, bro) (love you, Katrien)
|
Wat is constipatie in 't ...
